288

Pan wiedzie mnie! O co za wzgląd

1. Pan wiedzie mnie! O, co za wzgląd
na słabą postać mą.
Z upadku dźwignął ziemski ląd
i wziął w opiekę swą.
2. Więc kiedy Bóg za synów swych
poczytał w łasce nas,
słuchajmy wiernie nauk tych,
co dał nam w słuszny czas.
3. Bo Słowo Pańskie to nasz dar,
skąd czerpiem Prawdy treść;
a Prawda wzmacnia serca żar,
co wznosi Panu cześć.
4. W miłości nieprzebranej Pan
udzieli łaski znów.
Wywyższyć chcąc nas w boski stan,
dał nam skarb swoich Słów.