118

Nie wstydzę się przed ludźmi stać

1. Nie wstydzę się przed ludźmi stać,
by bronić Pańskich spraw,
bo tylko Pana pragnę znać
i słuchać Boskich praw.
2. Pan Zbawcą moim, Królem mym,
więc Jemu służyć chcę.
Nadzieję moją widzę w Nim,
do Niego sercem lgnę.
3. A w służbie Jego dobrze mi,
bo miłościwy On;
a kiedy przyjdą lepsze dni,
Pan wezwie mnie przed Tron.
4. Koronę mi łaskawie da,
do nieba weźmie mnie
i żywot da, co wiecznie trwa,
radować będę się.
5. A razem ze mną wierna brać
do Pańskich przyjdzie nóg
i razem w chwale będziem trwać,
gdy nas przemieni Bóg.