389

O duszo, powstań

1. O duszo, powstań z pocztem wiernych ze Syonu
W weselnej staw się szacie u Boskiego tronu
I zanuć hymn godowy zbawcy, Panu swemu,
Że z nieba On przynosi pomoc swą grzesznemu.
2. Ku Niemu przetoż, duszo moja utęskniona,
Z ufnością weń serdeczną wznieśże się spragniona.
Zawołaj: Przyjdź i do mnie, Jezu, z duchem swym
I sprawić chciej, bym zawsze był przybytkiem Twoim.
3. Gdzie mieszkasz Ty, o Jezu, tam już nie ma trwogi.
W sumieniu pojednanym gości pokój błogi.
W swym sercu znajdzie radość i zbawienie w niebie
Kto z Bogiem zespolony, Zbawco mój, przez Ciebie.
4. Na wieki z Tobą. W Tobie, Panie, żyć ja będę.
Bo w Tobie dar żywota duszy skarb posiądę.
Daj przeto mi przy Tobie w wierze trwać statecznie,
Bym godnie mógł Cię wielbić tu i w niebie wiecznie.