128

Już wschodzą Tysiąclecia zorze

1. Już wschodzą Tysiąclecia zorze,
zwiastując szczęście przyszłych chwał,
o, dzięki Ci, Najwyższy Boże!
żeś chwili tej doczekać dał.
Chór:
Królestwa już przyszedł czas,
Pan wkrótce wyzwoli nas
i weźmie nas do chwały Swej
i będziem wiecznie trwali w niej.
2. Wnet spłynie łaska na narody
za pośrednictwem Pańskich sług,
bo wkrótce ześle czas ochłody
na biedną ludzkość Stwórca Bóg.
3. Obecny wśród nas już Syn Boży,
choć Go nie widzi ludzki wzrok
i wnet Królestwo swe założy,
rozpocznie miłościwy Rok.
4. I skończą się nam chwile znoju,
nastanie Tysiąclecia czas,
a w ciągu owych lat pokoju
panować będziem z Królem wraz.